دیدار با صادق هدایت

عصری تاریک و بارانی در خلسه ای بی روح فرو رفته بودم . مسمای سکوت و رقص اندیشه در خیال ساکتم شعله ور شده بود,پرده های خاطره جغد رقصان رقصان به جلو می راندم, خویش رادیدم که در اندیشه بوف بر گور نشسته و نمادگاه جغد اندیشه را با اعماق وجودم می نگرم. در خیال گورستان پرلاشز در افکار هدایت گم شدم. در نبرد اندیشه به تقلا افتاده بودم که سایه ای بر چارچوب در ظاهر شد و از پس ان مردی با اندیشه شرقی گم شده در فلسفه غرب و بنیان گزار ذهن بیدار پارسی باستانی در عصر نوین خمیده و محکم وارد شد . د
در نگاه اول چهره بیدارش را شناختم ,کنار پنجره تنهایی روبه روی بیداری خانه خلوت من جای خالی کسی پیدا بود. استاد روی صندلی کنار پنجره نشست وبه من خیره شد. به صورت مرموزی خالی از هر حرکت و سرشار از انرژی در جای خویش به میخ کشیده شده بودم. نه یارای حرکت بود و نه افکار حرکت, بسان زخم دیده ای در کویر به حرکات زمان می اندیشیدم, به طرف پنجره بر گشت و در حالی که با پرده های خیال من بازی میکرد گفت
هوای سرزمین شما نیز اندکی منگ است.و خنده ای کوچک و غریب کرد
به اندیشه ام جرات گفتار نزدیک شد زبانم را چرخاندم
در سرزمین من هوا منگ است ولی در کوچه ها جنگ است گفت
اگر جنگ است به است باشد سزای مرد بی باده سزای شاه اواره همین دنیای بی رنگ است
کمی در کوچه تنهاییم بیمار ماندم بسان کودکی بی اه ماندم
استاد خنده کوچک و غریبی کرد به طرف پنجره بر گشت و با حالتی حاکی ااز تعجب گفت
در های طبیعت به همه باز شده
در فراسوی ضمیرم خبری شد ولی قدرت گفتارتنگ بودگفت
بگو انچه در پندارداری
زبانم باز شد
در های طبیعت به همه باز شده ولی اه که نکبت به کمین باز شده
مردمان در غم و سودا چرا درد حکمت به زمین راز شده
بلند شد و در حالی که ارام و استوار به در نزدیک میشد گفتا
درد این جنگل نگاه سبز نیست ترس از مرگ است و بی ننگ نیست
تو غم فردای این هستی مخور
کوچه هستی ست بی رنگ نیست
سخنش تند و نگاهش باز بود قبل از این که از در خارج شود برای اخرین بار قدرت کلام یافتم ان سئوال سئوالی که سالهاست از خویش می پرسیدم اگر او چند سالی بیشتر میزیست ایا زندگی بهتر نبود
زخم خنده ای تحویل داد و گفت
در ملک فرنگ چون که دل از خواب در امد بیچاره شدم چون خرد از باب در امد
دل در گر وه ضائقه مرگ فنا شد بی باده و بیچاره در افکار خدا شد
در خود شد از این درد جهانگیر بی خود شد از این جهل فراگیر

امین متوسل زاده گزینه بازی جوانمردانه فیفا

پاسخ جوانمردی را با سکه نمیدهند

جوانمرد فوتبال ایران امین متوسل زاه در برنامه نود سکه های پیشنهادی نهاد های مختلف را قبول نکرد و با تواضع از دخیل بودن باشگاه و همبازیانش در این تصمیم سخن گفت.